© 2023 by EK. Proudly created with Wix.com

  • w-facebook
  • Twitter Clean
  • w-flickr

October 12, 2019

October 1, 2019

June 16, 2019

May 27, 2019

May 21, 2019

Please reload

Recente berichten

Verliefd op Frankrijk

April 13, 2019

1/1
Please reload

Uitgelichte berichten

Allerheiligen / Toussaint

November 4, 2019

OOKikKOOK in Frankrijk

 

Aan alle leuke dingen komt een eind en begin november was het moment aangebroken om ons zomerhuisje voor de winter af te sluiten. De laatste periode is het hier in Jaufrenie erg fijn geweest, we hebben leuke dingen kunnen doen en prettige mensen ontmoet.

          Het begon al in september toen we in Jaufrenie aankwamen en verwelkomd werden door onze vrienden Elisabeth en Joseph die al een paar dagen eerder, voor een korte vakantie, in Frankrijk waren en bij ons in de gite logeerden. Diezelfde avond nog waren wij, samen met hen, bij hun voormalige Franse buren uitgenodigd voor een etentje. We werden erg gastvrij ontvangen en we kregen een maaltijd voorgezet met heerlijke producten van hun eigen boerderij en de glazen werden goed gevuld met zelf gemaakte ‘Pineau Maison’. Het was een hele belevenis en we gingen zeer voldaan na een lange, gezellige avond weer terug naar Jaufrenie, waar we na een bijzondere dag uitstekend geslapen hebben.

           Nadat onze vrienden een weekje later vertrokken waren, hebben we onze Engelse overbuurvrouw Suzanne met haar vriendin voor een lunch uitgenodigd, omdat we de afgelopen zomer daar helaas geen tijd voor hadden. Tijdens de dagen daarna hebben we samen met onze andere Engels buren Michael en Helena van diverse uitstapjes en etentjes genoten. Als eerste de traditionele ‘repas communal’, de dorpsmaaltijd van onze gemeente Champagne et Fontaines (zie blog 1 okt). Twee dagen later hadden we met dezelfde buren en nog een ander Engels echtpaar, in Nontron, een lunch afspraak met een Australisch stel, dat wij vier jaar geleden hier hebben leren kennen tijdens een huizenruil en die weer op vakantie in Frankrijk waren. We hebben tijdens deze lunch met

de Australiërs en Engelsen herinneringen opgehaald en gezellig kunnen bijpraten. Een dag later zaten we tussen de middag alweer bij een volgend etentje en nu van ‘la Bulle pluriel’ een groep vrijwilligers in Champagne die, voor mede- dorpsbewoners, die zich hiervoor kunnen opgeven, maandelijks een complete drie gangen-maaltijd verzorgt voor slechts zeven euro per persoon.

         Op 3 oktober hebben we de ‘Winterrietperen’ verwelkomd: vier echtparen waaronder onze oude buren, die in 2008 al eens eerder bij ons in Jaufrenie zijn geweest. Er waren voor hen vier kamers besproken in het monumentale chateau le Clauzuroux, bij ons in de buurt,en ze hebben daar drie nachtjes gelogeerd. Wij zijn die dagen met het gezelschap op stap geweest. Naar de markt in Riberac, geluncht in een authentiek Frans restaurant ‘Les petits oignons’, chateau de la Mercerie bezocht, naar het dorpscafe ‘chéz Dédé’ geweest, jeux de boules gespeeld, met pijl en boog geschoten, samen gekookt, pizza’s gebakken, vuurtje gestookt,

 

heerlijke oerham gegeten uit de vuurkuil en nagegrild op de barbecue en als ware ‘bons vivants’ ontzettend genoten. De drie dagen waren zo voorbij en ze zijn op zondag 6 oktober weer vertrokken naar Nederland. 

           We zijn toen een weekje met z’n tweeën geweest en hebben veel in de tuin gewerkt, van een essen tak nog een zeis gemaakt (zie ook blog 12 okt). Een dagje onze vriendin in Nanteuil-Auriac-de-Bourzacmet een verbouwinkje geholpen en ook heeft Jules een Nederlander die zo’n 6 kilometer verderop woont, nog twee keer bij ons gegeten. Hij heeft zijn kasteel verkocht en was zijn inventaris aan het opruimen. Paula heeft een kast mogen uitzoeken, waar ze erg blij mee was en die nu op onze logeerkamer staat. 

          Op 15 oktober kwamen onze zoon, schoondochter en hun twee jongens nog naar Frankrijk. We hebben onze kleinzonen bij ons in de logeerkamer laten slapen en de ouders hadden het rijk alleen in de gîte en konden zo even een paar dagen lekker uitslapen. We hebben een fijne tijd gehad en de jongens hebben nog verse worst gemaakt, een insectenhotel gebouwd, op de markt in Brantôme geweest, een spannend kasteel bezocht, met pijl en boog geschoten, in een overdekt zwembad gezwommen, veel spelletjes op de computer gespeeld, een stoel geschilderd (die een volgende keer mag worden afgemaakt), als echte Fransen heel veel croissantjes gegeten

en de ouders zijn nog een keer uit eten gegaan terwijl de jongens bij opa en oma zijn gebleven. Op zondagochtend 20 oktober zijn ze vertrokken en waren ’s avonds weer veilig thuis in Nederland.

          De laatste twee weken van oktober hebben we nog een aantal mensen bij ons te eten gehad. Eerst hebben we de Fransen teruggevraagd, die ons in september samen met Elisabeth en Joseph hadden uitgenodigd en daarna nog onze Engelse buren, om te vieren dat ze dit jaar al 15 jaar onze buren zijn. We hebben in die dagen ook de logeerkamer opgeknapt en het probleem van salpeter op de muren, met gipsplaten, weggewerkt. Ik ben nog een keer met de

wandelclub op stap geweest en we hebben veel in de tuin gewerkt, een aantal struiken geknipt en de grote catalpa boom een flinke snoeibeurt gegeven. 

          Deze laatste dagen van oktober en de eerste dagen van november zijn hier in Frankrijk bijzondere dagen. Allereerst wordt hier op 31 oktober, vooral door de kinderen,‘Halloween‘ gevierd. Op 1 november is het ‘La Toussaint’: Allerheiligen en dit is in Frankrijk een officiële vrije dag en zijn de meeste winkels en overheidsinstellingen gesloten. ‘La Toussaint’ is een van oorsprong katholieke feestdag, waarop de heiligen geëerd worden. 2 November is het ‘fête des morts‘: Allerzielen en dan worden alle doden herdacht en de begraafplaatsen bezocht. Veel Franse families en vrienden komen dan bij elkaar om samen de overledenen te gedenken en vanwege praktische redenen (de vrije dag) gaat men dan vaak al op ‘La Toussaint’ naar de begraafplaatsen. Rond deze tijd kun je overal in Frankrijk bij alle bloemenzaken, tuincentra en supermarkten chrysanten kopen.

Deze chrysanten zijn hier een symbool voor rouw en verdriet. Ze worden door geliefden, familieleden, vrienden of kennissen bij de graven van de overledenen gezet en de kerkhoven staan dan helemaal vol met deze fleurige bloemen. Mocht u eens bij Fransen op visite gaan, denk niet dat chrysanten een toepasselijk cadeautje is, het wordt geassocieerd met rouw en verdriet en zal daarom waarschijnlijk niet zo gewaardeerd worden!

          Tijdens onze laatste avonden hier werd het steeds kouder en hebben we de houtkachel aangehad en nog enkele avonden heerlijk bij het vuur gezeten. Overdag in de tuin en het huis bezig geweest om alles winterklaar te maken. De gîte gesloten, gasflessen ontkoppeld, de zomerkeuken afgedekt, het water afgesloten, de boilers leeg laten lopen, de droogmolen, parasols, tuinbeelden, tuintafels en bankjes binnen gezet. Op vrijdag 1 november de auto ingepakt en afscheid van de buren genomen, alles was klaar voor de winter en we konden met een gerust hart weer terug naar Nederland. De volgende ochtend hebben we de luiken en deuren gesloten en zijn in de auto gestapt. We vonden het erg jammer dat ons seizoen in Jaufrenie was afgelopen en toen we vertrokken was onze stemming zodanig dat een bosje ‘Toussaint’-chrysanten op dat moment wel heel toepasselijk zou zijn geweest.

 

Au revoir, P+P

  

 

 

 

 

 

Please reload

Volg ons

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Zoeken op tags